गोष्टी मनामनातल्या

 नातवाची माया ©®गीता गरुड. गावात थंडी वाढू लागली. पहाटे तर कौलातसून थंडी आली. त्यामुळे बाबूला जोराची शू लागली.  बाबू बाहेर आला. खळ्याच्या पेळेवरून थोडा पुढे गेला नी जासनीला पाणी घालत होता तर त्याला फटाके उडवल्याचा आवाज ऐकू आला. तिथे फडतरीवर बाबूची आई तंबाखूची काळी मशेरी दातांवर चोळीत बसली होती.  चुळ भरायला तांब्यात पानी घेतलं होतं.  बाबू आयेजवळ गेला. "गे आये दिवाळी सोपली ना." "होय तर देवदिवाळीव झाली." " मग गे फटाके कसे वाजतहत?" "अरे तो तुझो मित्र असा ना सचलो नह्यजवळचो..तेची आजी वारली." "कशान गे आये?" "म्हातारा मानूस. थंडी लागली आसतली.  हातपाय धरतत.  लाकडासारे हुतत मगे गचाकतत." बाबू हात धुवून त्याच्या आजीच्या खोलीत गेला. आजी 'आये गे' करीत होती. "आजी ए आजी" "काय रे माज्या वासरा?" "तुका बरा नाय वाटत हा काय?" "अरे लेकरा, हे थंडीन आंगमास निसता फुटताहा. हातापायान वडी येतहत." "आजी तुझा बुरनूस फाटलाहा.  तेतुरसून थंडी आत घुसत असतली." "होय रे.  झाली मोप वरसा ते बुरनुसाक. तुझ...

 एका सोयरिकीची गोष्ट ©®गीता गरुड. बबन नि लताच्या लग्नाला नुकताच महिना होत आला होता. प्रेमाच्या गुलाबी वाटेवर ही दोन पाखरं उडत होती. बबनची आई सत्यवती तशी काटक होती. कामाला वाघ होती नि स्वभावाने खूप प्रेमळ होती. बबन्या तिचा लाडका झील आणि या लाडक्या झीलाची एकुलती एक बायको लता म्हणून लतावरही तिचा जीव होता.  सत्यवती, लतेला काही शिस्तीचं बोलली तरी लताला लागायचं मग लता मुसमुसायची. बबनला ती म्हणायची,"हयसर माझा जमुचा नाय. सासूबायंफुढे श्यानपन नाय." बबन्या म्हणायचा,"गो तुका काय खाताहा का काय माझी आव्स का ढास मारता?" लता म्हणायची,"तुमका नाय समजाचा ता. हिना उठ म्हतल्यान काय उठाचा नि बस म्हतल्यान काय बसाचा. मिया काय बाटलीतलो जीन आसय काय ही सांगात ती कामा करूक! नि आपले चेडवाक कशी चोबाळता. तिकाव वायच रीतीचे चार गोष्टी शिकवूचे तर नाय." "आता तायग्यान काय केला तुझा? गो कालेजात शिकताहा ता बीए करताहा. तेचो अभ्यास तेका करूक नुको!" "व्हय तर मोटे पदये घेतली. कांबरुनात मोबाईल घिऊन कायमाय टायपीत आसता. पळून गेली काय समाजतला." "गो गो ताँड दिल्यान हा देवान म्...