निर्याज प्रेम(भाग दुसरो)

 निर्याज पिरेम (भाग दुसरा)

https://geetagajanan11.blogspot.com/2021/05/blog-post.html?m=1

"रे तेंका सांग चवदावी पास आसा नायतर सोळावी पास आसा म्हून..ते काय सर्टीफिकिट नाय मागतले हत बगूक. तू आसो सावळो..तसो काळोच म्हतला तरी चलात..नि ता गोरापीठ चानन्यासारा पॉर तुज्यार जीव टाकताहा तर भाव कित्याक खातस!" अन्ना बोलले.

"पुन आये माजा ठरला हा. समोरच्या बिल्डींगतली रेवती आवाडता माका."

"ता रेवता,भोपळ्यासारा जाड आसा. आता येवडा तर फुढे केवढा होतला! तेची आव्स बगलस मा..रिक्सेत बसली काय दुसरे मानसाक बोचो टेकुकव जागा मिळना नाय."

"आये पन मिया रेवतीक वचन दिलंय."

"मसनात गेला तुजा वचन..तिच्या वांगडा लगीन केलंस तर मिया गावाक जातलय."

"जा"

"काय बोललंस?"

----------------------------------------------------------------------

बाळगो कायव न बोलता भायर गेलो. भायर बरो वारो सुटललो.. बाळग्यान वायच चार फेऱ्या मारल्यान नि रेवत्याक फोन केल्यान.

"आज फोन?"..रेवती.

"खाली आलेलो गं. जरा तुझ्यासोबत बोलायचं होतं."..बाळग्या

"संध्याकाळी स्टॉपवर बोललो ना रे आपण. चल ठेवते  पप्पा आले माझे. लब यू शोना."..रेवती(रेवत्यान पप्पाची साव्ट बगान फोन कट केल्यान नि घरात गेली.)

"गो हय आपला लव्हच धोक्यात इलाहा..नि तू फोन ठिवलस. काय सांगू!"..

तितक्यात बाळग्याचे चार मित्र इले. चौगावजना वायच गजाली करीत बसली. अकरा वाजुचे मानान बाळगो घराकडे इलो नि निजलो..कांबरुन डोक्यावरना घितल्यान नि व्हाट्सएपार बोटा फिरवूक लागलो.

"हाय बेब.."--बाळग्या.

"माय शोना..माय हनी.."--रेवत्या

बेब 💖💖--बाळग्या

☺️ आय 💗 यू टू बाब्बू--रेवत्या

"यू वेअर सेइंग समथिंग नो?"--रेवत्या

"यस बेब..पुरे झाला विंग्रजी. ह्या बग. माजे आव्सबापूस माजा लगीन ठरवूक लागलेहत. आमच्याच बिल्डींगीतला पोरग्या आसा."--बाळग्या. (रेवती जरी घाटावरची आसली तरी तिका बिल्डींगीत मालवणी शेजारी असले कारनान मालवणी कळा,पन बोलाक येय नाय होती.)

"व्हॉट? कोण रे ती सटवी? भेटू तर दे मला."--रेवती

"चील बेब. आपला पिरेम अमर आसा. एक दुजे के लिए जसा..जियेंगे तो एक साथ..मरेंगे तो एक साथ..जानम."

"हो रे शोना. उद्या संडे ना..पिक्चर लागलाय सलमान कतरिनाचा..चल ना बघायला.जाऊ.."

"पण.."--बाळग्या

"ए असं नाही करायचं हं. नैतर कट्टी तुझ्याशी."--रेवती

"कट्टी..नो वे. येतो मी. बाराच्या शो ला जाऊया. येताना डेबीट कार्ड घेऊन ये हनी मला शॉपिंग करायचंय."

"ओ के बाय शोना..स्वीट ड्रीम्स..😍😘"--रेवती.

तितक्यात बाळग्याची आव्स भायर जाव्न इली. बघता तर काय कांबरुनाच्या आत लाईट पेटताहा.

तिना हळूच कांबरुन काढल्यान..बाळग्या गालातल्या गालात हसत हुतो.

शिरा घातल्यान..सटयेन जादूटोनो केल्यान तुज्यार. आता येक वाजत इलो तरी काय दाबतहस हयता!--बाळग्याची आव्स.

"गे आये. मित्रावांगडा बोली हुतय."--बाळग्या.

"माका शिकवतास. तुजो बोचो ह्या हातान धुतलय मिया. हयती नाटका माका सांगू नगस. समाजला. तुका काय वाटला..आमी शापच आडानी आसव! उद्या लगीन केलस.. ह्या गुलगुलु बोलनारी वांगडा काय तुज्या टाळक्यार शेंगदान्याचा कूट थापतली नि घाटी मसालो.  ताच खा तुया. म्हनतत ता..जवळची व्हकाल कुरडी तसल्यातली गत."

बाळग्यान मोबाइल बंद केल्यान नि गप निजलो. सपनात तेच्या कुशीक रेवती होता....💏 याक मोठ्ठा तळा हुता..तेतूर होडी हुती. दोगावजना बाळगो नि रेवती येकामेकाक खेटून होडीतल्या आसनार बसलली..वरते आभाळात टिपुर चानना पडलला. 

रेवती गुलाबी साडी नेसलला नि पांढरोधोप सुट बाळग्यान घातललो. होडीत लाल लाल गुलाबा🌹🌹 जयथय चिपकवलली होती. बाळग्या रेवतीच्या डोळ्यात बघी होती. तिच्या गह्यऱ्या डोळ्यांत तेका तळ्यातला निळाशार पानी गमत होता.

 बाबल्यान रेवतीचो मुको घेतल्यान तसा रेवतीन आपले मलपे मिटल्यान. बाबलो आजून वायच जवळ खेटाक लागलो..आजून...आजून तसो धापकन दिवानावरसून उडावलो नि अन्नांच्या आंगार पडलो.

"आय आय आय गे भूत भूत."--अन्ना घाबरत उठले. 

"ओ अन्नांनू चिप रवा. शेजाऱ्या येतीत. आरड कोनी घातल्यान म्हनान बगुक."--बाळग्या

"आय गे..आंगाची हाडा मोडलस माज्या. वायच कमी खा..खातस खातस नि डुकरागर लोळीत रवतस निसतो."--अन्ना.

बाळगो गपचीप उठान तेचे चादरीसकट वर जाव्न निजलो. तेका पडलल्या गोडगुलाबी सपनाची तेकाच गंमत वाटली. मग इचार केल्यान..रुंदसो दिवाण घेव्क व्हयो..रेवतेक नि पोरांका निजाक👨‍👩‍👧‍👦जागा पुराक व्हयी.. असो भविष्याच्या नजरेतना इचार करुन दिवाण घेव्क व्हयो..असो घन इचार करीत फाटेक कवा बाळग्याचे डोळे मिटले.

----------------------------------------------------------------------

सकाळी बाळग्याच्या आव्शीक कसलो तो हुरुपच नाय हुतो. तिका वाटलला,आपलो झिल आपले शब्दाचे भायर कधीच जावचो नाय पन कल तिना मिया मुल्कात जातय ह्या शेवटचा अस्त्र काडल्यान..तिका आशा व्हती तिचो बाळगो तिका उलट बोलुचो नाय पन बाळगो 'जा' बोलल्लो नि तिचा काळीज हलला.

 ह्या बाळग्यासाठी तिना कायनाय केलला! पयल्या चेडवाच्या पाठीर डाक्टरान सांगल्यान होता.. दुसरो चान्स घेव नका..आईच्या जीवाक धोको हा तरी झिल व्हयो म्हनान दुसरो चान्स घितलल्यान. 

पुऱ्या आंगाक सूज इलली म्हनान चार म्हयने सरकारी हास्पितलात एडमिट हुती. आठव्या मह्यन्यातच कळा येव्क लागले..नि आपरेशन करुन ह्या चिंफॉलाक भायर काडल्यानी. दूध ओढी नाय व्हतो तर ता दूध पिळून तेका भरवूचा लागा. वरीसभर हातीचो पाळनो करुन वाढवल्यान नि आता ह्यो बोली व्हतो..तुया 'जा' गावाक..

अन्नानी बायलेची अवस्था वळखल्यानी. तेंनीच चायक आदान ठेवला. तिका चाय न्हेऊन दिल्यानी. 

"पी वायच बरा वाटात. माजे हातची बग तरी."--अन्ना.

बाबल्याची आव्स येक नाय दोन नाय. गपचीप बशी तोंडाक लावल्यान.

"अशीच नाराज रव्हतलस! सगळा नीट व्हतला बग. नुको चिंता करुस."--अन्ना.

अन्नांच्या बोलन्यान तिका वायच बरा वाटला. ती न्हाऊक गेली. अन्नांनी हाडलेलो मोगऱ्याचो गजरो तिना आंबाड्यार माळलो नि वाटाप काडूक घेतला. वला,सुक्या खोबरा किसूचा,कांदे चिरुचे..ता सामायन भाजूचा..वाटूचा..कामा काय थोडी! अन्नांनी मटान हाडून बारीक केल्यानी. 

बाळगो उठान,न्हाऊनबिऊन बसलो. आज तेका हाफिसातली कामा सोपवून रेवतीवांगडा जावचा व्हता..तसा तेतूर तेका खयचो तो आनंद गावतच नव्हतो कारन फिल्म सुरु झाली काय रेवती फक्त नि फक्त सलमानची व्हायची..त्या सलमानचो  बाळग्याक डोळे फोडून राग येय.. तेदिशीव तसाच घडला होता...सिनमो सोपल्यार दोगाव हाटलात जाव्न जेवली. रेवती शाकाहारी असल्याकारनानं बाळग्याकव वेज थाळी घेवची लागली. 

थयसून मगे दोगाव शॉपिंग करुक सुटली. रेवतीनं येक जीन्स,दोन टॉप्स,ड्रेस मटेरियल, तोंडाच्या रंगरंगोटीचा सामायन आसा सगळा कायनूमायनू घेतला. अधनामधना हनी,बच्चा चललाच. 

रेवतीच्या हातात हात घालून बाजारात फिरना बाळग्याक लय आवडायचा. तेच्या मनात येय..लगीन झाला काय दोन पोरा आसतली..याक तिच्या काखेक नि याक हेच्या हातीत. मगे खय फिराक गावतला! तरी पाचेक हजाराचो भूर्दंड बसलो बाळग्याक. 

दोगाव आपापले घरी गेली. दुसरे दिशी ..सोमवारी सुसला मामीकडे इला..

"गे मामी. कल आमच्याथय लय पावने इलले..मामाच्या सासरवाडचे. आये सांगत व्हती..असेच इलले पन माका डाऊट आसा..माका बघुकच इलले ते. ठराव करुक फुढच्या मह्यनात येव्चे आसत. 

आयेन तेंका पत्रिकाव दिल्यान माजी. मिया भांडलय तिच्याशी..मिया लगीन करतलय तर बाळकृष्णावांगडाच आसा सांगलय तिका. तिचोव तसो इरोद नाय पन मामाक आपले मेव्हणीचे लेकाक माका देव्ची हा. काय तो झिल तरी..निसतो गुटखो तोंडात..हां आसत दोनतीन लक्झरी गाडये तेंचे..ट्रेवलिंगचो बिजनेस आसा.."

"मगे तू कित्याक नाय म्हनतहस."--बाबल्याची आव्स.

"शिरा पडलले सतरा आसनात..माका नुको तो. माका माजो..म्हंजी तुजो झिलच व्हयो. तुया बोललं आससिलच ना! काय बोलले आमचे हे!(सुसल्या लाजत इचारता)

मामी चिप रव्हता.

"मामी..असा काय गे करतहस..माजो हय जीव चाललोहा. काय ता सांग बगाया."--सुसल्या

तवसर थय भांडीवाली यता नि चार बायकाव जमा होतत तसा सुसल्या तेच्या घराक जाता.

मदी चार दिस ता मावळणीथय मावळणीची तब्येत बरी नाय हुती,ताप येय हुतो म्हनान तिच्या बारक्या पोरांका जेवान करुन घालूक थांबता. .पन थय तेचो जीव लागा नाय..निसती बाळग्याची आठव येय तेका नि डोळ्यातसून दुखा येयत.

"मैनू इश्कदा लगया रोग मेरे बचने की नय्यो उम्मीद.."अशी गानी टिवीर लागली की तेका वाटा आपल्यासाठीच लावलीहत ती. मावळणीचो ताप निवाळलो तसा काकांनी सुसल्याक घराक पोचवल्यानी. 

सुसल्याक कोन आनंद जालो..आज तिच्या बाळग्याचो वाडदिस होतो. जातानाच ती खालच्या वाणयाकडना गुलाबजामचा पाकीट,केकाक लागनारो मैदो,पीठीसाखर,कवटा,बेकींग पावडरबिवडर घेऊन गेली. 

मामीथय गेली..पन मामीच्या घराक टाळा..हिना आव्शीक इचारल्यान तर मामी चार दिस माह्यराक गेल्याचा कळला. मामी तशी बाळग्याक सोडून खय जाना नाय नि चार दिस माह्यराक?

 सुसल्याक काय कळंना पन तिना केक बनवूक घितल्यान. केक जसो फुलाक लागलो तसो घरभर सुवास परमाळलो. मगे कायता आयसिंगव केल्यान तेच्यार नि फिरिजमदी ठिवल्यान. आव्स कामाक गेल्ली. हेना वायच पडाचा तर नाय..जेवलादेखूल नाय..गुलाबजामाचा पीठ मळल्यान..मस्त येकसारे गोळे तुपात मंद आचेर तळून काडल्यान नि पाकात टाकल्यान..मगे जरा वायच पडला.

स वाजता मस्त लेमन कलरचो डिरेस घातल्यान. सजना है मुझे सजना के लिए..ह्या गाना गात केसाची सागरवेनी घातल्यान..येक चुकार बट फुढे काढल्यान..डोळ्यात काजाळ रेखाटल्यान..वायच पावडर..ल्हानशी टिकली नि ओठार  लालीची कांडी भोवंडल्यान. 

भायर जाव्न बघल्यान तर दाराक कुलुप नव्हता मामीच्या..म्हंजे बाळगो इलो आसतलो..सुसल्यान येका हातीत केक नि येका हातीत गुलाबजामचो डबो घितल्यान नि भायर इला.  

बाळग्याची बेल वाजवल्यान पन ह्या काय दार लोटललाच व्हता नि सोफ्यार..रेवता नि बाळगो..अरे रामा..तेंका गळ्यात गळे घालून येकामेकाचो मुको घिताना सुसल्यान बगल्यान मातर पॉर जयच्या थयच थिजला. 

दोनेक सेकंदान त्या लैलामजनूचा लक्ष सुसल्याकडे गेला.

--------------------------------------------------------------------

काय होतला फुडे बघुया फुडच्या भागात. 🙂🙏

--गीता गरुड.