निर्याज पिरेम(भाग तिसरो)

 

निर्याज पिरेम (भाग तिसरो)

https://geetagajanan11.blogspot.com/2021/05/blog-post.html?m=1

https://geetagajanan11.blogspot.com/2021/05/blog-post_4.html

स वाजता मस्त लेमन कलरचो डिरेस घातल्यान. सजना है मुझे सजना के लिए..ह्या गाना गात केसाची सागरवेनी घातल्यान..येक चुकार बट फुढे काढल्यान..डोळ्यात काजाळ रेखाटल्यान..वायच पावडर..ल्हानशी टिकली नि ओठार  लालीची कांडी भोवंडल्यान.

भायर जाव्न बघल्यान तर दाराक कुलुप नव्हता मामीच्या..म्हंजे बाळगो इलो आसतलो..सुसल्यान येका हातीत केक नि येका हातीत गुलाबजामचो डबो घितल्यान नि भायर इला. 

बाळग्याची बेल वाजवल्यान पन ह्या काय दार लोटललाच व्हता नि सोफ्यार..रेवता नि बाळगो..अरे रामा..तेंका गळ्यात गळे घालून येकामेकाचो मुको घिताना सुसल्यान बगल्यान मातर पॉर जयच्या थयच थिजला.

दोनेक सेकंदान त्या लैलामजनूचा लक्ष सुसल्याकडे गेला.
------------------------------------------------------------------------
"हे तू कशी काय इथे?"--रेवती

सुसला येक नाय नि दोन नाय.

सुसल्याचे हातीतलो केक बघान बाळग्याक तिची दया इली.

"वॉव केक माज्यासाठी..सुसल्या थँक्यू सो मच.. असा म्हनीत बाळगो तो केक घेतलो इतक्यात..रेवतीन फुढे होवन बाळग्याचे हातीत हात घातल्यान. आटक्शी खेटान उभ्या रवला नि म्हनला.."किती चीप आयसिंग केल्यस गं हे..सुssशी. हे असं घरी बनवलेला केक वगैरे किती डाऊनमार्केट वाटतं ना. मी बघ कसा रेड वेलवेट घेऊन आले. हो ना हनी..आपल्या प्रेमाचं प्रतिक..💝 शोना ये ना केक कट कर चल. ए सु..शी तू पण ये ग..आलीएस तर..ते तुझं गीफ्ट ठेव तिकडे डायनिंग टेबलवर."

सुसल्यान केक नि गुलाबजामचो डबो टेबलार ठेवल्यान नि भितीक खेटून उभ्या रव्हला. रेवतीन बाळग्याचे हातीत चाकू दिल्यान नि बाळगो केक कापताना हेप्पी बर्थडे टू यू..मे गॉड ब्लेस यू डिअर असा बराच कायमाय म्हटल्यान.

बाळग्यान केक कट केलो नि रेवतीक देय होतो तर रेवतीन तो तुकडो बाळग्याक भरवल्यान..त्याच्या चेहऱ्याक किरीम लावल्यान..मगे बाळग्यानव तिका केक भरवल्यान. सुसल्या थय उभ्या होता ह्या ती दोगा जनू इसरानच गेली. दोघांनी गळ्यात गळे घालून सेल्फी काडल्यानी.

"ए सु..शी ये गं..तुला पण देते केक..बघ तरी कसा असतो..रेड वेलवेट.."सुसल्यान नुको असतानाव केकचो तुकडो घितल्यान नि डोळ्यात जमा झाललला पानी आकरेकीत भायर पडला..घराकडे गेला.

रेवतीन बाबल्याक हग केल्यान(आलिंगन दिल्यान) तेच्या कानाजवळ लव्ह यू हनी बोलला..तेका रेड टिशर्ट गीफ्ट केल्यान नि गुडबाय म्हनीत झिपरा हलवीत निघाला. तितक्या टायमाक अन्ना दारात इले. रेवत्यान बेबीपिंक कलरचो टॉप नि जीन्सची चड्डी घातल्यान हुती. मांड्या,तंगडे सगळा उघडा. अन्नांचा तर मस्तकच फिरला. टेबलारलो केक बघान तेंचो बीपी वायच कमी इलो.

बाळगो अन्नांच्या पाया पडलो. अन्नांनी ताँड भरुन आशिर्वाद दिल्यानी..सुखी रव्ह म्हनले. लेकासाठी त्यांनी वेज पुलाव नि कुर्मा भाजी हाडलली हाटलातून. दोघाव जना मिळून जेवले.
"अन्नानू"

"काय रे? भाजी वाढू?"

"श्या. मिळमिळीत लागता."

"दूधाची सायबीय घालतत भुतूर..काजीचे,भोपळ्याचे बियांची पेस्ट घालतत. तेकारनान अशी मुचुळ मुचुळ लागता ती. तुझी आव्स हय आसती तर कायतरी मिसळबिसळ करुन घालना आसती तुका. बघीत होतय मी थय पन सोपलेली."

"अन्नानू"

"काय रे जाबडतहस की काय! खय भियालस!"

"नाय ओ. आये खय गेली ती सांगानसुदी जावूक नाय. आज माजो वाडदिस..येक फोन केल्यान नाय माका."--बाबल्या

"अरे ते दोगी भैनी मामाथय जमलेहत,राजापुराक. तुजी नलूमावशी मामाथय इलली तर तेना माका इचारल्यान बाबल्याच्या आवशीक पाठवताहास काय..तर मिया होय म्हनलय."--अन्ना

"अशी मदीच सी!"--बाबल्या

"तुजो मामा रिटायर्ड होवचो आसा या आठवडयात तेकारनान जमली हत ती येकठय."

"बरा पन आयेन माका सांगान जाव्क व्हया आसता."--बाबल्या.

"तुया कितीसा नि काय काय सांगतस तिका. आता व्हयता इतभर चड्डी घातलला पॉर घेऊन इलस घराक..तिका पचला आसता? बरा झाला गेली माह्यराक ती. ह्यो केकव त्या इतभर ड्डीवालीचोच ना."--अन्ना

"अन्नानू कायव बोला नको.. फ्याशन असा ती."--बाळगो चिडलो.

"व्हय तर  नि ता हवेशीर वरचा आंगडा घातलल्यान ता भावळ्यांका भोकांवाला..तीव फ्याशन बरी रे..इंगिशनबिंगिशन घेव्क."--अन्ना.

अन्ना किचनमदी गेले..ओटोबिटो आवरल्यानी. पानी इला ता बाळग्यान भरला..तवसर अन्नानी सकाळच्या डब्याची तयारी करुन ठिवल्यानी..नि हाथरुन घातल्यानी. बाळग्याचा कांबरुनातसून गुलुगुलु बोलना सुरु झाला.

"बाळग्या मेल्या खाली पडलस तर काठीन मारीन हा सांगान ठिवतय." अन्नांनी निजूच्या अगुदर वॉर्निंग दिल्यानी.
-----------------------------------------------------------------

सुसल्या घराक गेला ता उभे घायन रडला. किती सपना रंगवलेल्यान पोरान..बाळग्याक काळीज देव्न बसला,बाळग्याघ्या आव्शीबापाशीक आपली मानल्यान.

बाळग्यावांगडा सोंसार करुची सपना बगल्यान नि पत्त्याचो बंगलो कोसाळता तसा तेच्या सपनांचो चकाचूर जालो. ता गळ्यात पाय घेव्न रडत बसला..मॉप रडला मॉप रडला नि मगे आव्स येवच्या टायमाक उठला.

वायच तोंडार पानी मारल्यान,कुकर लावल्यान..देवाक बती लावल्यान नि देवाक सांगल्यान."देवा,मिया खरा पिरेम केलय बाळग्यार पुन तेका जर ता रेवती आवडत असात तर तेका तेचा पिरेम मिळांदे. बाळग्याच्या तोंडार नाराजी मिया बगू शकत नाय. तेका रेवतीशी लगीन करुचाहा ना करांदेत. बाप्पा,माका हेतुरसून भायर पडाक शक्ती दे."

वायच शेकान सुसल्याची आव्स इली. सुसल्याक आवाडता म्हनान जिलबी नि कांद्याची भजी हाडल्यान हुती पन सुसल्यान कसेबसे दोन घास गिळल्यासारे केल्यान नि पाय पोटात घेऊन निजला. हेरशी जेवान झाला काय सुसल्याच भांडी घासी,ओटो पुसी..सगळा झाकपाक करुन ठेय.. पन आज ता मुरी मारुन निजला. सुसल्याच्या आवशीक लै वाईट वाटला. तिना भांडीबिंडी घासली नि सुसलेच्या कडेक येऊन निजली. तेचे कपाळार हात भोवंडल्यान.

"बाय"

"काय गे"--सुसल्या

"काय वाटता हा तुका ता सांग मगो? बरा वाटत नाय काय?"--सुसल्याची आव्स

"मगे असो कसो चेरो पाडून बसलंस? तुका व्हया तसा केकबिक केलंस..न्हेऊन दिलस..मिया काय बोललय तुका?"

"आये"

"खरा सांगतय माजे लेकरा,तुका दुखी नाय बघू शकत मिया. काय झाला थय..अन्ना काय बोलले काय?"

"नाय गे आये.."

"ह्या बग सुसल्या..तुज्याशिवाय माका दुसरा कोन आसा..तुका त्या बाळग्यावांगडाच लगीन करुचा हा झाल्या कर. मामाक काय सांगुचा ता मिया बगतय मग तर झाला."--सुसल्याची आव्स.

सुसला आयेचा बोलना आयकान हुभे घायन रडाक लागला."आये,बाळग्याचा माझ्यार पिरेम नाय. तेका रेवती आवाडता."--सुसला

"अगे बाय माझे. रेवता ता झिपरा..चिंधे जशी कापडा घालनारा. कितीजनांवांगडा भोवंडलाहा ता. बाळग्याचा काय डोसक्याबिसक्या फिरला का काय!"--सुसल्याची आव्स.

"आये माज्या बाळग्याक काय बोलू नको गे. तेची कायेक चुकी नाय हेच्यात. पिरेमाचा आसाच आसता..ता बोलतत ता गाना..प्यार किया नहीं जाता हो जाता है।
दिल दिया नहीं जाता लिया जाता है।"--सुसला

"गै,इतका सगळा कळताना तुका. हिंदी सिनेमांनी इतक्या तरी शिकवलाहा ना. मगे रडतस कित्याक! मामाचे पसंतीचे पोरग्यावांगडा लगीन कर. गाडये आसत त्याचे..फिराक गावात तुका. माडीचा घर हा..शेरात ब्लाक आसत दोन. बाळग्याकडे काय आसा..व्हयती येक खोली..तिच्यातवतव उद्या सकाळी भैन अर्धो हिसो मागतली. ह्यो मामाकडचो पोरगो मेट्रीक फेल हा पन येकुलतो येक हा. इस्टेटीत वाटेकरु नाय आसत."--सुसल्याची आव्स

"आये सध्या ह्यो इषय बंद.. माज्या लग्नाचो नि बाळग्याचोव."--सुसला

"बरा बाये. तुका कवा लगीन करुसारा वाटात तवा सांग..म्हातारी होऊच्या अदुगर सांग म्हंजे झाला."--सुसल्याची आव्स.

सुसला बिचारा उसयेर डोसक्या ठेवून दुखा गाळीत रव्हला.

-----------------------------------------------------------------

तडे बाळग्याच्या मामाचे रिटायरमेंटची पार्टी होती..लै मानूस जमा झालला. पोरीबाळी क्यास सोडून,चंदेरी साडये नेसून,लालीबिली लावून..मुरडीत हुत्या. मामान बाळग्याच्या आव्शीक सांगल्यान,"मालू,हे दोन पोरी भाजी  नि शिरीखंड वाढतहत ते..नाना फादरफेक्याचे नाती आसत.  बरी शिकली हत. थोरला आयेशा पोस्टात कामाक हा नि दुसरा आर्वी स्टेट बँकेत आसा..तवा तुया ठरव..कोनता तुका आवाडता ता मगे फोटू,पत्रिका सगळा काय ता बगाया.

मालू येक नाय नि दोन नाय. काय बोलतली!
भावाक मनातला काय सांगित तर घरभर मानसा..सांगलला गावभर होवूक येळ लागलो नसतो ,तेकारनान तिना भावाशीक काययेक बोलाक नाय नि तिची धाकटी भैन नलू मातर तिचे झिलासाठी परतेक पोरीची म्हायती काढून टिपून ठेवत हुती. ता बगान मालूचे काळजात धस्स झाला. नलू परतेकाक सांगी होती..तिचो झिल तिच्या शब्दाभायर नसा.

तिका हडे इल्यार चार दिसच झालले तरी तिका कटाळो येव्क लागलो. कधी एकदा घराक जातय असा झाला. बाळग्याची आठव येय होतीच पन त्यावपेक्षा सुसल्याबद्दल वायट वाटत होता तिका.

तिचो(बाळग्याच्या आव्शीचो) भाव खय पेंशणच्या कामासाठी मुंबयक गेललो तो चिडत इलो. बायलेलशन हाडून दिलला तांब्योभर पानी घटाघटा गिळल्यान.
"मालू गो मालू."

"काय रे भाई?"--बाळग्याची आव्स.

"माका इचारतहस काय म्हनान! तुझो झिल टिरेनमधी गुण उधाळताहा खैच्या पोरीवांगडा. येताना बघलय मिया. ते पोरीक हाताचा रिंगान करुन सिक्युरिटी देईत होतो..तेच्या डोळ्यात बघित रव्हलेलो. आजुबाजूची लोका हसत हुती. माका मेल्याहून मेल्यासारका झाला ठाऊक हा."--बाळग्याचो मामा

"थयच दोन कानाखाली लावूक व्हयी आसती तेच्या."--बाळग्याचे आजे

"लावना आसतय. माजो झिल झाल्या मुस्काट फोडून ठेवलं आसतय पन ह्यो पडलो जावयाचो पोर. न्हानपनी मामान कितीव माया लावली तरी मामा तो मामाच..परको तो. उद्या भावजींनी माका इचारल्यानी कित्याक माज्या पोराक मारलस म्हंजे झाला!"

"ह्या बघा,हेतुरसून मार्ग काडूक व्हयो. बाळगो आता काय न्हान नाय. नलीच्या झिलावांगडचो त्यो. नाय म्हतली तरी पंचीसी उलटली तेची. लगीन तर करुकच व्हया. तेका जा पॉर आवाडता तेची पुरी चवकशी करा..नि उडवून टाका लग्नाचो बार."--बाळग्याची आजी.

ह्या सगळा बोलना निकतेच घराचो हुंबरो वलांडत आसलेल्या अन्नांनी (बाळग्याच्या वडलांनी) आयकला.(बाळग्याचे आवशीबिगर तेंकाव घरात करमना म्हनान बाळग्याक सांगान अन्ना सासरवाडीक इलले,मागारनिक घेऊन जाऊक.)

घरात इले नि बोलले,"मेव्हण्यांनू,जावयाचो पोर आसलो तरी जावयापरीस आजवाळचो हक्क असा त्याच्यार. असला परक्यापन पुन्हा मनातसुदीक हाडू नका. रेवतीची बातमी काढून इलय मी. ता पोरग्या बारावी पास आसा. मगे काय फेशन डिझायनिंग क काय शिकलाहा,पन ता नावापुरताच.

रेवती प्रमोद भुसनळे नाव आसा तेचा..नि सोलापूरची मंडळी आसत नी. तिचे आजून दोन भैनी आसत तिच्यापरीस न्हान हत. आव्सबापूस खय गारमेंटमदी कामाक आसत. ह्या पोरी तिघीव अशा पोरांयनी लाइन मारना, तेंच्या पैशार मजा करना..दुसरो भेटलो काय पयल्याक सोडना..ह्या सगळा आयकून बाळग्याच्या आव्शीकव भिरभिराक झाला.

"खयच्या तरी देवाक तरी इचारा नि त्या रेवतोचो बंदोबस्त करुक सांगा..बाकी कायव करना तडे पन आमच्या झिलाक सोडूक व्हया त्याना."--बाळग्याची आजी बोलली.

"असला पिरेमाचा भूत येकदा मानेर बसला काय निघता निघत नाय. तरुणपणात गाढवीणसुदीक सुंदर दिसता." बाळग्याचो मामा बोललो.

---------------------------------------------------------------------
काय होतला बाळग्याच्या पिरेमाचा? सुसल्याचा काय होतला..लैच प्रश्न..जानून घेव्चचा आसा मा.. फुढचे भागात वाचा.🙂🙏